Köy enstitülerinin duvarında “Burada hiçbir balık uçmaya, hiçbir kuş yüzmeye zorlanmaz” yazıyordu.   Peki neden böyle yazıyordu? .. Milli Eğitim Bakanlığı tarafından kadın müfettiş bir okulu teftiş etmek için görevlendirilir… Müfettiş okula gitmek için yola koyulur, ancak yolda arabası hararet yapar ve aracı çalışmaz. Oradan geçen bir çocuk araca doğru yanaşarak yardıma ihtiyacının olup olmadığını sorar. Müfettiş: Araçlardan anlar mısın? Çocuk: Babam tamircidir, ben de bazen ona yardım ederim. Arabanın motoruna bir bakış attıktan sonra alet – edevat çantasını ister. Çocuk birkaç dakika uğraştıktan sonra müfettişten arabayı çalıştırmasını rica eder. Bu arada müfettiş bütün bu olanları dehşet içerisinde izliyordu. Araç tekrardan hareket etmeye başladı. Çocuğa teşekkür etti ve bu saatte neden okulda olmadığını sordu. Çocuk: Bugün okulumuza müfettiş gelecekmiş ve öğretmenin dediğine göre benim sınıfın en tembel öğrencisi olmamdan dolayı evde kalmam gerekiyormuş. Fikir: Yetenekler böyle bitirilir. Zeka ve üreticilik sadece dersi anlamak ile alakalı bir şey değildir. Her şahsı; yeteneklerini ortaya çıkarabilmek için uygun ortama koymak gerekir. Köy enstitülerinde her çocuk ilgi alanı ve yeteneğine göre değerlendirilip, ona göre eğitiliyordu. Bütün öğrencilere standart dersler verilmiyordu. Köy enstitülerinin duvarında ise şöyle yazıyordu “Burada hiçbir balık uçmaya, hiçbir kuş yüzmeye zorlanmaz” Alıntıdır Fotoğraf: Köy Enstitüsü Mezunları 1950 - Erol Ak