Bolero ....   Paris'teki Maurice Ravel Konservatuvarı'nın dış cephesine, Ravel'in meşhur eseri Bolero'nun notaları işlenmiş. Ravel'in kendi ifadesiyle "içinde hiç müzik olmayan" bu eser, aslında oldukça "delice" bir konçerto olarak tanımlanır.   Bolero'nun en çarpıcı özelliği, aynı melodinin 24 kez hiç değişmeden tekrar etmesine rağmen, her tekrarda orkestrasyonun farklılaşması ve yeni enstrümanların eklenmesiyle mükemmelleşmesidir.   Eser boyunca trampet aynı ritmi sürdürürken, tek bir melodi farklı enstrümanların katılımıyla zenginleşir. Başlangıçta bir nefesli sazla çalınan melodiye, her tekrarında yeni bir saz eklenir ve sonunda tüm orkestra devreye girerek muhteşem bir finalle doruğa ulaşır. Bu durum, Bolero'yu sadece aynı melodiyle ortaya çıkan çok seslilik açısından değil, aynı zamanda yaşamın ta kendisi olarak yorumlanabilecek bir başyapıt haline getirir.   Bir bakıma Bolero insan hayatındaki tekdüzeliği temsil eder. Hayatın tekrarlayan ve bazen sıkıcı olabilen yönlerinin, aslında bireyin bakış açısıyla nasıl renkli ve keyifli bir deneyime dönüşebileceğini gösterir. Eser, tekdüzeliğin çeşitliliğe evrilebileceğinin en güzel örneklerinden biri olarak, yaşamın kalitesini artırmanın ve muhteşem bir final yaratmanın anahtarının kişinin kendi elinde olduğunu vurgular. Bu bağlamda, "Neye baktığınız kadar hangi açıdan baktığınız da önemlidir" ifadesi, Bolero'nun felsefesini özetler niteliktedir.   Bolero müziği:    https://www.youtube.com/watch?v=LwLABSm0yYc&list=RDLwLABSm0yYc&start_radio=1     .